ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΚΠΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΤΑΣΟΥ ΓΟΥΔΕΛΗ
Το Τμήμα Φιλολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) εκφράζει τη βαθιά θλίψη του για την απώλεια του σημαντικού συγγραφέα, κριτικού και εκδότη Τάσου Γουδέλη (1949-2025).
Γεννημένος στην Αθήνα, με καταγωγή από τη Μάνη, ο Τάσος Γουδέλης υπήρξε ανιψιός του Γιάννη Γουδέλη, πεζογράφου και ιδρυτή των εκδόσεων Δίφρος. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου, κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας, ανέπτυξε έντονη πολιτική δράση, η οποία οδήγησε στη σύλληψη και φυλάκισή του. Παράλληλα, φοίτησε στη Σχολή Κινηματογράφου και Θεάτρου Σταυράκου.
Από το 1982, συνδιηύθυνε το εμβληματικό λογοτεχνικό περιοδικό Το Δέντρο μαζί με τον ποιητή και πεζογράφο Κώστα Μαυρουδή. Υπήρξε σταθερός συνεργάτης του ένθετου «Βιβλιοθήκη» της εφημερίδας Ελευθεροτυπία και της εκπομπής της ΕΡΤ Εποχές και συγγραφείς, σε σκηνοθεσία Τάσου Ψαρρά.
Ήταν ενεργό μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου και συμμετείχε ως μέλος επιτροπών στα Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και Δράμας. Ανάμεσα στα πολυάριθμα κινηματογραφικά του δοκίμια ξεχωρίζουν οι μελέτες του για τον Όρσον Γουέλς, τους αδελφούς Πάολο και Βιτόριο Ταβιάνι και τον Τζων Χιούστον. Δίδαξε Ιστορία του Κινηματογράφου στη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, σενάριο σε κινηματογραφικές σχολές καθώς και στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Το αξιόλογο πεζογραφικό του έργο, που διακρίνεται για την προσήλωσή του στη μικρή φόρμα και την κινηματογραφική γραφή του, περιλαμβάνει τα έργα: Αρπακτικά (1990), Πρωινή επίσκεψη (1993), Σκιές γυναικών (1996), Ο ύπνος του Άλφρεντ (1999) και Η γυναίκα που μιλά (2002). Το 2003 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος και το Βραβείο Διηγήματος του περιοδικού Διαβάζω για τη συλλογή διηγημάτων του Η γυναίκα που μιλά (2002).
Με τον οξυδερκή και καίριο κριτικό του λόγο και το πολύπτυχο πεζογραφικό του έργο ο Τάσος Γουδέλης υπηρέτησε, με πάθος και συνέπεια, τον λόγο και την εικόνα. Τα μέλη του Τμήματος Φιλολογίας του ΕΚΠΑ εκφράζουν τα ειλικρινή τους συλλυπητήρια στην οικογένειά του και τον αποχαιρετούν με συγκίνηση και σεβασμό.